Geplaatst op 29 april 2019

Oefening: Opscheppen.

Vanochtend op Fort bij Aalsmeer, ook wel door mij genoemd fort offline. Of eerder heette het ”ons fort”. Al  sinds een jaar heb ik contact met Paul, de beheerder, die onder de naam Boer Bos daar managementcoaching doet, in een verrassend natuurlijke omgeving onder de rook van Schiphol.

Mijn doel vanochtend is om een nieuwe werkvorm, een oefening, te testen met als deelnemers 6 coaches die af en toe op het fort werken. Doel van de test is mijzelf vertrouwd maken met de oefening ”de stoel” uit het repertoire van Weisfelt, waar ik zelf een element aan heb toegevoegd.

In plaats van binnen in de schapenstal doen we het buiten, onder de zon in het mooie weer. In plaats van een stoel gebruiken we een strobaal, want die is eerder voorhanden. Vol overgave gaat iedereen om beurten op de strobaal staan, om, zo luid de instructie, op te scheppen over hun werk en wat ze bereikt hebben en hoe goed ze wel niet zijn. Onder aanmoediging van de overigen, het publiek.

Ik complimenteer de deelnemers en zeg dat ze echt veel hebben bereikt. Daar hebben ze ook iets voor moeten overwinnen.

Hierna vraag ik de deelnemers om in tweetallen uit te wisselen wat dat is geweest, wat ze hebben moeten overwinnen.

In het delen komt er veel naar voren. Onzekerheid, authentiek zijn, bij je gevoel komen.

In de afronding zeg ik dat ik al die zaken ook herken. En ik voeg toe ”werken op de grens”. Dat er altijd een grens is waarop je balanceert, in groepsdynamiek, wat een groep of individu aankan, soms in wat je zelf aankan. Dat maakt het vak zo uitdagend.

En ik hoor van een van de deelnemers dat dit precies is wat de groep nodig heeft, op dit moment……..

Thuisgekomen besluit ik er een blog over te schrijven. En krijg ik een nieuwsbrief van de Weisfelts over hun blog en hun nieuwe programma. Toeval bestaat niet.